Warto wiedzieć

Bez-nazwy-2
Beton w architekturze stał się rzeczą normalną – stanowi podstawę współczesnej technologii budowlanej.
Jest materiałem nowoczesnym, łączy bowiem cechy nowoczesnej technologii budowlanej z cechami tradycyjnego budulca. Sposób użycia zależy wyłącznie od stanu ekonomicznego potencjalnego inwestora. Beton stał się warunkiem istnienia, a zarazem symbolem architektury modernistycznej. Technologia prefabrykatów betonowych wciąż umożliwia bicie rekordów inżynierskich w pokonywaniu rozpiętości (długość przęsła mostu) i wysokości – drapacze chmur.

W kategorii nowoczesności mieści się również, towarzysząca temu ekonomiczność konstrukcji. Płyta żelbetowa i elementy belkowe, dzięki stosowanej technice i betonowi o dużej wytrzymałości, pozwalają na pokonywanie dużych rozpiętości np. hipermarkety, hale produkcyjne, parkingi wielopoziomowe. Technologia betonowa umożliwia produkcję przemysłową elementów budowlanych, opartą na zasadach prefabrykacji jako wymogu ekonomiczności lub zamierzenia twórcy ze względu na oszczędność czasu. Rozwinięta technologia szalunków wielokrotnego wykorzystania pozwala na precyzyjne wykonywanie wyrafinowanych kształtów i bardzo skomplikowanych odlewów żelbetowych w halach produkcyjnych elementów prefabrykowanych. Beton jako konstrukcja nośna zwykle skrywa się pod warstwami innych materiałów reprezentujących ukrytą strukturę. Bywa jednak, że beton przekazuje kształty w pełnym słońcu, stanowiąc o jedności struktur, symboliki i estetyki. Żelbet ma wszystkie cechy doskonałości kamienia, dlatego nazywany jest często kamieniem współczesności. Używany w ten sposób, pozwala odebrać się jak ten naturalny materiał, ukazując swoje nowe oblicze. Odpowiednio przygotowany jest trwały – pozostaje odporny na czas, jest także kamieniem, który może być odlewany w formach.

Ujawnia wtedy szlachetność natury szalunku – głębokość stali, naturę drewna – odlew betonowy może przybrać formę zarówno sprężonego dźwigara, jak i klasycznej kolumny czy nowoczesnego słupa. PPH Gralbet Sp. z o.o. wielką wagę przywiązuje do nowych możliwości materiałowych i technologicznych, uważając że architektura futurystyczna jest architekturą kalkulacji i prostoty; architekturą zbrojonego betonu, żelaza szkła, tektury, włókien tekstylnych oraz wszystkich materiałów zastępujących drewno, kamień i profile stalowe, dzięki którym można osiągnąć maksymalną elastyczność i lekkość. Odtąd beton, z jednej strony stworzył podstawy do projektowania solidnych i trwałych konstrukcji budowlanych, z drugiej zaś stał się nową jakością w kategoriach estetyki architektonicznej, dając projektantowi bogate możliwości w zakresie uzyskania nowych efektów w kształtowaniu faktury, barw i światłocienia elewacji budowli. Po przejściowym okresie niechęci coraz częściej projektuje się obiekty przemysłowe i użyteczności publicznej jako konstrukcje prefabrykowane z elementów żelbetowych. Powoduje to powrót do łask zakładów zajmujących się produkcją prefabrykatów w tej technologii.


W związku z zupełnie odmiennymi wymaganiami stawianymi przez projektantów i inwestorów, firmy te stają jednak przed problemem produkcji elementów o wysokich parametrach wytrzymałości, szczelności i zwiększonej trwałości. Konieczne jest również wytwarzanie elementów o nietypowych, często bardzo skomplikowanych kształtach. Wymagane coraz krótsze czasy realizacji kontraktów wymuszają na producencie prefabrykatów maksymalne skrócenie czasu trwania procesu produkcyjnego. Technologia produkcji prefabrykatów z użyciem naparzania, ze względu na rosnące ciągle koszty energii (węgiel, energia elektryczna, woda) w ogromnej większości przypadków jest nie do przyjęcia. Powoduje to oparcie większości produkcji na technologii betonu modyfikowanego domieszkami chemicznymi. Technologia ta pozwala na uzyskanie odpowiednio wysokiej wczesnej wytrzymałości umożliwiającej rozformowanie i podniesienie elementu lub zwolnienie naciągu strun (w przypadku prefabrykatów sprężanych), w o wiele krótszym czasie. Krótszy czas produkcji to większe oszczędności i większa wydajność produkcyjna.

Bez-nazwy-1

Oprócz wymagań wytrzymałościowych i trwałościowych, dobrej jakości prefabrykat powinien charakteryzować się również innymi cechami jak: estetyczna faktura zewnętrzna, minimalna ilość por i raków, jednorodnością barwy – szczególnie w przypadku elementów barwionych strukturalnie oraz dokładnością wykonania. Spełnienie tych warunków wymaga posiadania:
– nowoczesnej technologii formowania, stoły metalowe, uchylne, z możliwością nadbudowy burt i wykonywania elementów o zróżnicowanych, często skomplikowanych kształtach,
– właściwej technologii betonu, odpowiednio dobranej do wymagań rodzaju i ilości cementu oraz poszczególnych kruszyw; niska ilość wody – niski stosunek w/c umożliwiający rozformowanie i podniesienie elementu w określonym czasie; właściwie dobrane domieszki chemiczne modyfikujące parametry świeżej mieszanki lub betonu stwardniałego,
– nowoczesnego „systemu” produkcji prefabrykatów, podawanie i układanie masy, wibracja, akcesoria do wbetonowania, środki antyadhezyjne, materiały do wykańczania, kosmetyki do naprawy naprawy prefabrykatów.

Dzięki zastosowaniu nowoczesnych technik okazuje się, że większość budynków może być konstruowana przy użyciu prefabrykatów. Budynki na planie ortogonalnym są idealne dla prefabrykacji, ponieważ charakteryzują się dużą regularnością i powtarzalnością w siatce konstrukcyjnej tych samych  elementów, etc. W przypadku budynków o mniejszej regularności zastosowanie prefabrykatów jest również możliwe. Dzięki zastosowaniu betonów o wysokiej wytrzymałości można zmniejszyć przekroje słupów o połowę. Stosowane są betony kas B 45, B 50 oraz B 60. Oczywiście zastosowanie betonu o wysokiej wytrzymałości musi mieć swoje uzasadnienie ekonomiczne. Niemniej jednak prefabrykacja zapewnia poprawę efektywności konstrukcji, poprzez zwiększenie rozpiętości i zmniejszenie rozmiarów poszczególnych elementów. Elementy prefabrykowane znajdują ostatnio zastosowanie w przypadku budowy hali przemysłowych, garaży wielopoziomowych jak i budynków mieszkalnych. Prefabrykacja którą znamy z lat 60- tych  i 80 – tych czyli „wielka płyta” to już przeszłość.

Dzisiejsza prefabrykacja ma sporo zalet z  których najważniejsze to:

  • Wysoka wydajność umożliwiająca realizację ważnych projektów.
  • Produkty prosto z fabryki.
  • Krótszy czas montażu.
  • Uniezależnienie od niekorzystnych warunków pogodowych.
  • Kontynuowanie montażu w okresie zimowym do temperatury – 20oC.
  • System nadzoru jakości.
  • Szansa na dobre rozwiązania architektoniczne.
  • Materiały ognioodporne.
  • „Zdrowe” budownictwo.
  • Zredukowane zużycie dzięki możliwości akumulacji ciepła w masie betonowej.
  • Ekologiczny sposób budowania przy optymalnym zużyciu materiałów, recycling odpadów, mniejszy hałas i kurz itp.
  • Rozwiązania kosztowo – efektywne.
ww
Oczywiście, aby móc spełniać takie założenia elementy prefabrykowane muszą byś projektowane z najwyższą dbałością o szczegóły. Dlatego każdy element musi zostać zaprojektowany. Projekt obejmuje zarówno wzór użytkowy produktu, proces tworzenia projektu, grafikę, projekt architektoniczny. Sam projekt jest to twórcza działalność związana z powstaniem produktu, powodująca jego zróżnicowanie wynikające z cech i parametrów  użytkowych, zgodności ze standardami, trwałości, niezawodności, łatwości ewentualnych napraw i stylu. Projekt zawiera rysunki, obliczenia, opisy a czasami nawet kosztorysy. Oferta firmy Gralbet sp. z o.o. jest bardzo zróżnicowana, od masowo wytwarzanych elementów typowych jak płyty dachowe PŻFF, aż po odpowiednio unowocześnione zestawy systemowe słup – belka – dźwigar. Niewiele zakładów przygotowanych jest do sprostania trudnościom takiego indywidualnego zamówienia. P.P.H. Gralbet sp. z o.o. jest w stanie wykonać formy gwarantujące zachowanie dużej dokładności wymiarowej elementów.

Na zakończenie warto wiedzieć, że wyroby P.P.H. Gralbet sp. z o.o. swoją jakością przewyższają wymogi norm budowlanych, a ich wygląd i tolerancje wymiarowe umożliwiają ich eksport.